Korte speech van minister-president Mark Rutte bij de herdenking in de Tweede Kamer van de slachtoffers van de tsunami op Sulawesi

Verantwoordelijke Ministerie van Algemene Zaken
Thema Ontwikkelingssamenwerking
Documentsoort Toespraak
Geldig van 02-10-2018
Document creatiedatum 02-10-2018

Mevrouw de voorzitter,

Soms gaat de vernietigende kracht van de natuur ons voorstellingsvermogen bijna te boven. Zoals vorige week vrijdag en de dagen daarna.

We zien de beelden uit Indonesië en we registreren de berichten. Maar het is nauwelijks te bevatten door welke enorme ramp Sulawesi is getroffen.

Eerst een zware aardbeving, gevolgd door die metershoge, alles verzwelgende vloedgolf. Daarna de ongelooflijke ravage, de chaos en de vernieling.

De ontreddering en het ongeloof op de gezichten van mensen, die vaak alles kwijt zijn. Beelden van complete verslagenheid en radeloosheid. En de stroom berichten over alsmaar oplopende aantallen slachtoffers, waarvan we helaas moeten aannemen dat we die nog enige tijd zullen horen.
Tegen zoveel natuurgeweld staan wij mensen machteloos.

Wat we wel kunnen doen is onze hulp aanbieden, in een situatie waarin plotseling gebrek is aan alles. Aan schoon drinkwater, een droge slaapplaats, kleding – de meest elementaire dingen. Daar kunnen we wel iets in betekenen, ook vanuit ons land.

En dat willen we ook doen. Via onze ambassadeur in Jakarta.

Door als kabinet noodhulp via het Rode Kruis mogelijk te maken. En door het Rode Kruis ook als samenleving te helpen om te helpen. Want de mensen daar hebben die hulp heel, heel hard nodig.

Mevrouw de Voorzitter,

Eerder heeft de Koning namens de Nederlandse regering onze condoleances overgebracht aan president Widodo en de bevolking van Indonesië. 
Vandaag herdenken wij de slachtoffers in uw Kamer. We leven mee met hun families en andere nabestaanden. En we denken aan  alle mensen die door deze ramp van huis en haard zijn verdreven en die een nieuw bestaan op moeten bouwen.

De nasleep van deze ramp zal lang en zwaar zijn. En wij kunnen ons nauwelijks een voorstelling maken hoe moeilijk het onder deze omstandigheden moet zijn om het leven weer op de pakken.

Daar is nu eerst troost en hulp voor nodig. En meteen daarna ook moed en kracht. En precies dat wensen wij alle getroffenen toe.

Publicaties